Blue Grey Red

 www.mozafar-m.com        

دستمزد كارگران به روایت نمایندگان بورژوازی!

در آغاز فصل تعیین دستمزدها در سال آتی (٨٩) نمایندگان بورژوازی در وزارت كار، شورای عالی و شوراهای اسلامی  كار و  مجلس اسلامی روایات خود را از تعیین حداقل دستمزد كا رگران بیان می كنند!

- یك عضو هیات رییسه كانون هماهنگی شوراهای اسلامی می گوید: "هزینه ماهانه یک خانواركارگری ٦٠٠ هزار تومان است. این هزینه با احتساب اجاره بهای مسكن، خوراك، پوشاك، هزینه دارو درمان، هزینه آب و برق، گاز و تلفن محاسبه‌شده ‌است كه كمترین اجاره ‌بها ٢٠٠  هزار تومان و هزینه خوراك هم روزانه ٦٣٠٠ تومان و پوشاك هم روزانه ١٣٠٠ تومان است."

- رییس كانون عالی كارفرمایان هم گفته است: سبد خانوار و تورم ملاك تعیین دستمزد است. مایل نیستم كارگران در مشكل و سختی زندگی كنند بلكه معتقدیم حقوق كارگر باید به اندازه‌ای باشد كه حداقل‌های زندگی یك خانواده را تامین كند.

- نماینده محلات در مجلس اسلامی هم گفته است: در حالی كه مسوولان دولت، خط فقر را ٦٠٠ هزار تومان اعلام كرده‌اند انتظار می‌رود دستمزد نیروی كار كمتر از خط فقر نباشد.

- عضو كانون شوارهای اسلامی كار استان تهران هم ضمن اینكه می گوید تكلیف نمایندگان كارگران مشخص است و خود را نماینده كارگران معرفی می كند، می گوید: كمیته مزد كانون را تشكیل داده اند و امسال پس از جمع بندی نظر فعالان کارگری از نظر استادان حوزه دانشگاه  نیز در خصوص رقم پیشنهادی مزد سال ٨٨ استفاده خواهد شد.

- و سرانجام  روایت جلالی معاون وزیر کار از مساله دستمزدها این است كه، امسال نمایندگان كارگران عضو شورای عالی كار و اعضای شوراهای ا سلامی كار خواستار افزایش میزان بن ماهیانه کارگران برای جبران کسری دستمزدها شده اند! وی ادامه می دهد كه رقم فعلی بن كارگری در برخی كارخانجات انقدر است كه در برخی مواقع کارگران حواله های خود را به فروش می رسانند و می گویند "فریزر ما‌پراست"!
معاون وزیر می افزاید: "هدف این است که کارگر کار خود را از دست ندهد و بتواند حداقل مزد را بگیرد و در راستای بهره وری، فروش و افزایش کمی و کیفی محصول به صورت "مزد منعطف"، درآمدهای دیگری نیز حاصل شود.

***

در روایت ها ی فوق چیزی كه قابل توجه و در عین حال دردناك است این است كه بحث بر سر دستمزدها در میان نمایندگان بورژوازی گرم تر از میان خود كارگران است و از نمایندگان واقعی كارگران به عنوان مرجع صلاحیت دار در تعیین حداقل دستمزد و افزایش دستمزدها بر اساس نیاز خانواده های كارگر و تورم خبری نیست. آن ها  استادان دانشگاه را صلاحیت دارتر از خود كارگران می دانند!

از طرف دیگر واقعیت این است كه آش این قدر شور است و فقر و فلاكت زندگی كارگران اینقدر ترسناك شده است كه نمایندگان بورژوازی خود دست پیش انداخته و از تعیین حداقل دستمزد كارگران و افزایش آن حرف می زنند.

اما دردناك تر این است كه اگر كارگران و حتی هر تك كارگری به این حرف ها و كارگر پناهی ها توجهی داشته باشند و آن را به پشیزی بخرند. هر نوع باوری به این یاوه ها،  توهم و اشتباه بزرگی است.

این ها آمده اند فقط حرف بزنند، كارگر پناهی كنند و دهان كارگر را ببندند و كارگر را منتظر نگه دارند تا صدای خود كارگران در نیاید. همیشه اینطور بوده است.

تجربه همه سالهای قبل این را نشان داده است كه نمایندگان بورژوازی در شورای عالی كار در غیاب نمایندگان واقعی و منتخب كارگران می نشینند، ریش و قیچی دست خودشان است، می برند و می دوزند و در نهایت چندرغازی به دستمزدها می افزایند و قال قضیه را به نفع كارفرماها و سرمایه داران می كنند.

همه این ها ظاهرا از افزایش دستمزدها حرف می زنند، اما از خط فقر نمی گذرند. چرا كه همگی بر این باورند كه خط فقر برای زندگی كارگر كافی و شایسته است.

معاون وزیر می فرماید: "هدف این است که کارگر کار خود را از دست ندهد و بتواند حداقل مزد را بگیرد و در راستای بهره وری، فروش و افزایش کمی و کیفی محصول به صورت "مزد منعطف"، درآمدهای دیگری نیز حاصل شود.

از نظر نمایندگان بورژوازی حداقلی دستمزد تا حد خط فقر برای كارگر كافی است. در عین حال همگی تاكید دارند كه، " در تصمیم گیریها باید به نحوی عمل شود که كارخانه ها بتوانند سرپا بمانند و در تعیین میزان دستمزد، رضایت كارفرما باید شرط اصلی و اولیه باشد. و كیست كه نداند كه رضایت كارفرما چیست؟

كارفرماها همگی متفق القول اند كه برای سودآوری بیشتر سرمایه هایشان همین  اندازه دستمزد هم زیاد است. در خیلی موارد همین دستمزد ناچیز كنونی را ٦ ماه ٦ ماه نمی پردازند و به تعویق می اندازند و كارگران را بر سر همین حقخواهی ناچیز به گلوله می بندند و رهبرانشان را اخراج و به زندان می فرستند. این كار را همین وزارت كار و وزارت  اطلاعات  انجام می دهند.

از طرف دیگر همین آقایان آمده اند و می گویند امسال می خواهند همزمان با جلسات تعیین حداقل دستمزد سال ٨٩ به بررسی پیشنهاد افزایش بن كارگری در شورای عالی كار بپردازند!

این شگرد شناخته شده ای است كه بورژوازی ودولت، مزایای كارگری و یارانه ها و غیره  را به دستمزد ربط می دهند. یعنی دستمزد را خرد خرد كرده و می شكنند تا بگویند دستمزد كارگر یعنی همه این ها! در حالی كه  همین بن كارگری مورد نظر آقایان،  در جایی هم كه پرداخت می شود ماهانه از قیمت یك كیلو گوشت بیشتر نیست.

آنچه كه در نهادها و محافل بورژوازی و نمایندگانشن می گذرد، یاوه هایی بیش نیست و برای كارگران پشیزی نمی ارزد. زمانی بحث از تعیین حداقل دستمزد و افزایش آن معتبر است كه نمایندگان واقعی و منتخب كارگران به عنوان تنها مرجع صلاحیت دار در مذاكره بر سر این مساله حضور داشته باشند. و این برعهده فعالین و رهبران كارگران بویژه در مراكز بزرگ كارگری است كه این مساله را تامین كنند. در مجامع عمومی كارگران نیاز خانواده كارگری را تعیین و بر اساس این نیاز و تورم، میزان حداقل دستمزد را تعیین و سر میز كارفرما و دولت بگذارند. كارفرما و دولت اگر سر این مساله و  به خواست كارگران اعتنا نكنند با اعتصابات سراسری كارگری روبرو شوند.

كارگران كمونیست ستون فقرات این جنبش حق طلبی هستند. خط فقر آرزوی كارگران و خانواده های آنها نیست. این بورژوازی و نمایندگانشان هستند كه باید از نگه داشتن خانواده های كارگری در مرز فقر و زیر خط فقر خجالت بكشند. این حق را جز از راه متحد و متشكل شدن در مجامع عمومی كارگری و تعیین نمایندگان واقعی كارگران، نمی توان از حلقوم بورژوازی بیرون كشید!

بهمن ٨٨

مظفر محمدی

ویدئوهای منتخب

چه گوارا که بود ؟

Click to download in FLV format (105.27MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 1

Click to download in FLV format (120.28MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 2

Click to download in FLV format (100.05MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 3

Click to download in FLV format (100.05MB)

 آرشیو کامل ویدئوها

ایمیل تماس