Blue Grey Red

 www.mozafar-m.com        

خبر کوتاه بود!


نیمه شب 3 شنبه 5 بهمن، 4 کارگر ایران خودرو در یک حادثه ناشی از فشار کار و ناامنی محیط کار کشته و 13 کارگر زخمی شدند!

هر روز خبر کشتار کارگران در معادن و مراکز کار و براثر ناامنی محیط کار در حاشیه مدیای بورژوازی منتشر می شود. برای بورژوازی مرگ و زندگی کارگر ارزشی ندارد. کارگر مثل ماشین کارخانه، ابزار تولید برای بورژوازی و برای کسب سود است. اگر وزیر و ژنرال و رییس جمهور بورژوازی در هر کشوری و بهر دلیلی و حتی در رختخواب بمیرد، سرتیتر درشت همه روزنامه ها می شود. پرچم ها برایشان نیمه افراشته می گردد، عزای عمومی اعلام می شود و گله بورژواهای حاکم جهان یادداشت های تسلیت و همدردی می فرستند و به مراسم تشریفات خاکسپاریش روانه  می شوند.

یک بورژوا مرد! این خبر مهمی است!

اما کشته شدن دسته دسته کارگران در قتلگاه هایی به نام معادن زیر زمینی و یا مراکزی چون ایران خودرو یک امر ساده و پیش پا افتاده است. نه پرچمی پایین می آید و نه عزایی اعلام می شود. و نه یادداشت تسلیتی ارسال می گردد.

این دنیای وارونه را باید سرجای واقعی اش نشاند. اگر دست  بورژوازی را با همه وزرا، و کلا و روسای جمهور و ژنرال هایشان از حاکمیت و ثروت جامعه کوتاه کنی، آب از آب تکان نمی خورد، اما بدون کارگران این تولید کنندگان نعمات بشر، جامعه می میرد.

اگر همه مجلس نشینان بورژوای ایران را مرخص کنی، کک جامعه نمی گزد، اما اگر کارگران شرکت واحد یا خدمات شهری یک روز و حتی چند ساعت کار نکنند، شهر می ایستد و خاموش می شود. اگر همه سرداران و فرماندهان و ژنرال های ارتش و پاسدار و بسیج را خلع  درجه و مدال کنی و اگر همه امام جمعه ها را از سمپاشی و مسموم کردن جامعه منع کنی، هوای جامعه برای نفس کشیدن سالم تر می شود.  اگر جامعه دست ما باشد، اگر حاکمیت دست طبقه کارگر باشد این خیل مفت خور و انگل جامعه را لباس مدنیت  پوشانده و به کارخانه و کارگاه ها  روانه می کنیم تا به شرافت کار و تولید برای نیاز بشر نه برای سود سرمایه داران مفتخر شوند. و آن وقت است که مرگ یک کارگر، تنها یک کارگر در معدن یا  خودرو سازی در هر کجای دنیا و بر اثر سانحه ای غیر قابل پیش بینی، یک فاجعه انسانی خواهد بود که سیل یادداشت های تسلیت کارگران را از سراسر جهان در بر خواهد داشت.

کارگران ایران خودرو و خانواده کارگران جانباخته اگر چه  به تنهایی در سوگ همکاران وعزیزان شان نشستند و صدای اعتراض شان را به این جرم جدید بورژوازی بلند کردند، اما شایسته تسلیت و همدردی و بیشترین حرمت انسانی از جانب همه هم طبقه ای های ولو  ساکت و بهت زده خود و شایسته گرم ترین محبت های انسانی اند. پیام همدردی کارگران متشکل در سندیکای شرکت واحد و اتحادیه آزاد کارگران عکس العملی طبقاتی و ارزشمند و گوشه ای از این تصویر طبقاتی است.

بهترین یاد و احترام کارگران جانباخته معادن شیلی  و ایران خودرو  و ... و تنها راه پایان دادن به فاجعه های انسانی کشتار کارگران در قتلگا ه های کار نا امن و دستمزد ناچیز و تحقیر بورژوازی ، فراری دادن  خامنه ای ها و احمدی نژاد و رفسنجانی و جعفری و محجوب ها و خدم و حشم بورژوازی ایران و برافراشتن پرچم سوسیالیسم و آزادی و برابری است.

مظفر محمدی- نوامبر 2011

ویدئوهای منتخب

چه گوارا که بود ؟

Click to download in FLV format (105.27MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 1

Click to download in FLV format (120.28MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 2

Click to download in FLV format (100.05MB)

دغدغه های یک سازمانده کمونیست - 3

Click to download in FLV format (100.05MB)

 آرشیو کامل ویدئوها

ایمیل تماس